| تبليغات | X |
|
سوشیانت
ادبی _ هنری
|
ردپايى در آسمان فرورفتهگىى ِ نشان ِ پا بر ابر
دويدن و دويدن
از دو سوراخ ِ سرخ چشمانات را به آتشبندان ِ خورشيد بفرست
انرژى ِ سوخته بر اشكهاى ِ شور گونهگىام
نمودار ِ اعتراضى داغ
بر تولد
مرگ
خنديدن
زاريدن
و آنچه كه من را تا تو
پله باشد
دويدن
و دويدن
فرو رفتهگی ى ِ نشان ِ پا بر ابر
رد پايى در آسمان
چِلپ چلپ ِ خيس در ابر ِ باردار
و دوباره حيات
رقصيدن ِ برگ بر سبزىى ِ خويش
و بوسههاىى ِ درخت از آسمان ِ خويش
تلپ تلپ ِ ريزش ِ آب
دو نقطهى ِ گرم و لرزيدن ِ نفس
دست دست
شادى ِ گـُل درمكيدن ِ زمين
و تو در بازى ِ دست
در دست بازى !
سهی سینایی
اين كه اينجا نيستم آنجا نيستم
ـــ كجاىام ؟!
در ويترين ِ حالام نگاه می كنم
و قامتهاى ِ خود را يك به يك از پشت ِ ويترين از ياد می گذرانم
و اشارههای ام كه "مرغ ِ باغ ِ ملكوتاند "
در ويترين ِ حالام نگاه كه می كنم :
جاى ِ عروسكهاى ِ كوكى چه خوب خالى است !
ـــ كجاى اند ؟!
اين كه اينجا نيستند ... آنجا نيستند
پس از آن ما ادبيات ِ اسپانيا را مطالعه كرديم و در سال آخر ِ دورهى ِ راهنمايي ادبيات ِ كلمبيا را خوانديم .
زمانى كه آن دورهها را گذراندم، به گفتههاى ِ اساتيدم پى بردم .
در " زپاكويى " چون هيچ كارى نمىتوانستم انجامدهم ،براى اينكه از از كسالت خلاصى يابم ، به كتابخانهى ِ مدرسه رفتم . آنجا مجموعهى " آلدنا " را از جلد ِ اول تا جلد ِ آخرخواندم .
زمانى كه به سال ِ آخر ِ دورهى ِ دبيرستان رسيدم ، بيشتر از اساتيدم در اين مورد مىدانستم.
آن زمان مىدانستم كه " رافائلنز" بدترين شاعر ِ اين كشور است .
آيا مىتوانيد تصور كنيد كه ترانههاى ِ" سرود ملي" به دليل اين كه شعر " نز " بودند ، انتخاب شده بودند ؟ اينكه اين سرودهها به عنوان ِ سرود انتخاب شوند ، ممكن است قابل ِ پذيرش باشند ، اما آنچه كه باعث وحشت ِانسان مىشود، شعر دانستن ِ آنها است .
در سن ِ 20 سالهگىاز پيشينهى ِ ادبى برخورداربودم، كه براى نوشتن كافى بود.
نمىدانم چه شد كه رمان را كشف كردم . فكر مىكنم آنچه كه علاقهى ِ من را برانگيخت ، شعر بود... نمىدانم ... نمىتوانم به خاطر بياورم چه زمان متوجه شدم كه رمان مىتواند در بيان احساسات ِ درونىام كمكم كند ... كتاب ِ " مسخ " نوشتهى ِ كافكا ، تحول عظيمى در من بهوجودآورد... نمىتوانيد تصوركنيد براىكودكى از ساحل ِ كارايب دسترسى به يك كتاب، چه معنايى مى تواند داشتهباشد... در سال ِ 1947 ... من 19 ساله بودم ... اولين سال مدرسهى ِ حقوق را مىگذراندم ... اولين جملهى اين كتاب را به ياد مىآورم . زمانى كه آن كتاب را خواندم ، با خود گفتم : اين درست نيست ... هيچ كس نمى تواند بگويد اين كار شدنى نيست ... اما در حقيقت اين كار امكان پذير است ... پس من هم مى توان آن را انجام دهم . مادر بزرگم هم براىم اينگونه قصه مى گفت .
او مهارنشدنىترين و وحشىترين چيزهارابه روشنى كاملا طبيعى روايت مى كرد .
صبح ِ روز ِ بعد ، ساعت ِ هشت ِ صبح از خواب بيدار شدم و سعى كردم با دنياى ِ رمان از دوران ِ قديم تا زمان ِ خودم ، آشنا شوم .
بنابراين به خواندن ِ رمان روى آوردم ؛ از كتاب ِ مقدس شروع كردم و هر آنچه كه تا آن زمان ، نوشته شده بود ، خواندم ؛ به مدت ِ شش سال ، خودم هيچ اثر ِ ادبي ننوشتم . تنها مىخواندم . يكباره از مطالعه دست كشيدم و همه چيز را كنار زدم .
آنگاه نوشتن ِ يك سرى داستان را آغاز كردم ؛ اين داستانها كاملا روشنفكرانه بودند .
منتشرشدند . اولين مشكلى كه El Espectador داستانهاى ِ من در مجلهى ِ اولين
هنگام ِ شروع ِ داستانهاىام داشتم ،مثل ِ همهى ِ نويسندهگان ،..." دربارهى ِ چه بايد
بنويسم " .
اين نويسندهى كلمبيايى در ادامه گفت :
اما بعد از شورشهاى 9 آوريل در" بوگوت " كه چيزى به جز لباسهاىام براىام باقى نمانده بود ، به ساحل ِ كاراييب رفتم و كارم را آنجا در يك روزنامه شروع كردم . آنجا بود كه موضوعات به سوىام يورش آوردند . من با حقيقتى روبرو شدم كه پشت ِ سرم جا گذارده بودم ،به دليل ِ نبود ِ زمينهى ادبي ، نمى توانستم اين حقيقت را تشريح كنم . اين اولين حمله بود . گويى در حالت ِ تبزدهگى مطلب مىنوشتم .
دارم ،حتا براى ِ آن دوران Leaf Storm " علاقهى ِ زيادى به كتاب ِ" توفان ِ برگ
خودم احساس ِ ترحم مىكنم . مىتوانم آن شخصيت را كاملا به تصوير بكشم ؛ او يك پسر ِ 22ـ 23 ساله است كه احساس مىكند هيچچيز در زندگى براى ِ او نمانده تا بتواند آن را بنويسد ، فكر مىكند اين تنها شانس اوست و سعى مىكند هر آنچه را به ياد مىآورد ، به روى ِ كاغذ بياورد . هر آنچه دربارهى ِ تكنيكهاى ِ ادبيات و همچنين افكار ِ نويسندهگانى كه آموخته ، به روى ِ كاغذ بياورد .
درآن زمان به هرآنچه افكار ِ رماننويسهاى ِ انگليسى وآمريكاى ِ لاتين بود ، چنگ مىزدم .
اينجاست كه منتقدان تاثير ِ آثار ِ " فاكنر " و " همينگوى " رادرآثارم ديدهاند ؛ نمىتوان گفت كه آنها درست نمىگويند ، اما من از جنبههاى ِ ديگر، از اين رماننويسها تاثير گرفته ام. هنگامى كه با حقيقت ِ حاكم بر ساحل ِ كاراييب روبه رو شدم ، و تلاش كردم از جنبهى ِ ادبى با تجاربام ارتباط برقراركنم ، تشخيص دادم بهترين راه براى بيان ِ اين تجارب ، روش ِ كافكا نيست بلكه بهترين متد را متد ِ نويسندهگان ِ آمريكايى دانستم .
آنچه كه من در مورد ِ فاكنر كشف كردم ، اين بود كه او حقيقتى را بيان مىكند ، كه به حقيقت ِ " آراكاتاكا " بسيار شبيه است . اين نويسندهگان ابزار ِ كار را در اختيارم گذاردند .
وقتى كتاب ِ " توفان برگ " را دوباره بررسى كردم ، به طور ِ كامل دانشى را كه در آن اثر نهفته بود ، كشفكردم .
آنزمان بود كه تمام ِ آن داستانهاى روشنفكرانه را پشت ِ سر گذاردم و دانستم همه چيز در دست ِ من است ؛ در زندگى ِ روزانه .. در فاحشهخانهى ِ شهرها ... موسيقى و ...
اين بار با دقت ِ بيشترى ترانههاى ِ واله ناتو رابررسى كردم .آنوقت " اسكالونا " را ديدم .
ما با يكديگر شروع به كار كرديم . با وى تجاربى بهدست آوردم كه اكنون مى توانم آنها را كشفكنم . تمام ِ كتبهاى من ارجاع به حقيقت ِ دنياى من است ،كه به تجارب ِ زندهگىام مربوط مىشوند . من تمام ِ آن روزها و حوادث را به ياد مى آورم .
به سبك ِ خودت بهانه بهانه بگير
به سبك ِ خودت برقص
به سبك ِ خودت انقلاب كن
گرگ باش
تنهاى ام بگذار و آشيانهام را
به سبك ِ خودت اين هوا را مسموم كن
و چراغ را براى ِ اين همه ابر ِ روشن
بهسبك ِ خودت قصهام را بنويس
زخمام را بزرگ كن
دخترم را براى ِ آينهها بفرست
خونام را
سرختر از اينكه نباشم
سرختر از
خسته از اينكه نباشم
پدرم را بردار
سمت ِ خورشيد هم كه برود باز هم پدرم است
عشق را مىگويم
و بوى ِ تن خوردگى ِ تنهامان
اينكه نمىشود آغاز شد
اينكه نمىشود پايان بود
رخنه از گوشهى ِ روسرىام باد
باد
دلكش ِ باد ِ گيسوان را به ستارهيى مىبرم
به روشناى ِ بنفشى از اينهمه نور
برقص
به سبك ِ خودت برقص بهانه بگير
سرزنشام را خيابان خيابان كول كن
به سبك ِ خودت زندگىام كن بمان گرگ باش
قصه قصه اگر در نگاه ِشان اين عابران
ستمكش ِ هر چه عشق را
به چشمانى كه ديگر
ديگر
ديگر
تا پاى ِ رفتن ِ اين دستها بر شانههاىات
در هر چه هست
هر چه نبود
زهرا ميمندى پاريزى
