| تبليغات | X |
|
سوشیانت
ادبی _ هنری
|
شش برابر! شش روز ، اون . يك روز ، من . صد و چهل و چهار ساعت ، اون . بيست و چهار ساعت ، من.
ـــ خيلی تشنهم شده و تازه فقط شش ساعت گذشته . يعنی فقط يك چهارم ِ قراری كه براى خودم تعیين كردم و صدو بيست و شش ساعت از قرارى كه براى او تعیين كردم !
لبام ، ترك ترك شده بود و زبونم بهشون مىچسبيد . گاهى هم از تو به لثهها و دندونام .
ـــ همين جورى مى شه كه دست و پا چلفتی هايى كه عقلشون به چشم ِ شونه ، شورش راه مىندازن !
بعد، خيلى راحت ، تو هواى ِ گرم ، به چشمام دستور دادم :
ـــ يه سايه پيدا كنين !
و پاهام بىهيچ ترديدى بهراه افتادن . انگارپاهام از اينكه من گــُلدون رو توى ِ
دستام گرفتهبودم به همديگه می گفتن : " خودش كم بود كه حالا بايد يكى ديگرَم حمالى كنيم ! "
با صداى چرق و چروق ِ زانوهام كاملا از فكرم مطمين شدم .
ـــ زودتر يه سايه پيدا كنين ، حمالاى ِ شورشى !
خاك ِ گلدون ، شش برابر ِ لباى ِ من ، شايدم بيشتر ، خشك شده بود . تركاى عميق ِ اون ، ريشهى گل رو برهنه كرده بود ؛ درست مثل ِ شورشيايى كه فكرشون رو برهنه مىكنن .
تموم ِ گل ، از ريشه تا غنچهى ِ پژمردهش ، بىاجازهى ِ گلدون دنبال ِ آب مىگشت درست مثل ِ شورشيا ؛ مثل ِ دست و پا و چشماى من . اما گلدون ــ كه كورهى ِ آتش ، خوب ِ خوب پختهش كرده بود ــ خيلی راحت اين اجازه رو از گل سلب كرد .
نمىدونستم ساعت چنده . آفتاب درست بالاى سرم بود ، شايد ساعت دوازده بود . معدهى ِ خالىم به غار و غور افتاده بود .
ـــ نــَه ، نــَه ! يعنى تو هم همين طور ! شورشى ! همين شما گــُشنههاييد كه شورش راه مىندازين ! ببين چه هاى و هويى راه انداختى ! درست مثل ِ شورشيا !
برگاى ِ پلاسيدهى ِ گـُل، انگار هيچ وقت شاداب نبودن :
ـــ هيچ وقت ، حتا همين پنج ــ شش روز پيش ! اصلا انگار " پلاسيده " رو فقط با شما مىشه مجسم كرد !
اصلا پلاسيده ، همينه ، پلاسيده ، يعنى شما ، يعنى برگ ِ زندهيى كه مرده يا بر عكس برگ ِ مردهيى كه هنوز زندهست .
حالا دارم معنىى ِ واژهها رو بهتر مىفهمم : " پلاسيده " يعنى مردن پيش از مردن ! خيلى عاليه ! دل م مىخواد تموم واژههاى دنيا رو معنا كنم !
انگار راحت نبودم : مثل ِ شورشيا ؛ مثل ِ گل ، راحت نبودم .
ـــ من آزاد نيستم ، انگار دست و پام بستهس . مثل گل كه گلدون اسيرش كرده !
ولى اگه گلدون نبود كه نمىشد . توى هوا كه نمىشد معلق گذاشتش . اگرم قرار بود تو گلدون باشه كه ديگه آزاد نمىشد ، مى شد يك گل ِ اسير ، يك گل ِ گرفتار .
ـــ چه قدر وحشتناكه ! " بودن " همراه با "اسارت " و " آزادى " يعنى " نبودن " ، يعنى " مردن " !
نمی دونستم كه اگه واژهها رو معنا كنم ، اين قدروحشتناك بشه .
ـــ " واقعيت " . درسته ! " واقعيت " هميشه همين جوره . هميشه وحشتناكه !
ولى اون موقع وضع فرق می كرد . اون موقع " تشنهگى " من و گل رو به بند كشيده بود ؛ يعنى اين اسارت ، بيشتر خودش رو نشون مىداد : " اسارت ِ تشنهگى " .
اون موقع معنى ى ِ " آزادى " فقط " آب " بود . درست مثل ِ ماهى ، كه آزادى با آب براش معنا مىگيره و اگه آب به ش نرسه ، مىميره ؛ درست مثل ِ شورشياى كارخونهها كه حقوقشون كمه ، براى ِ اونا حقوق و پول آزاديه ؛ درست مثل ِ خيلى چيزاى ديگه .
ـــ در حال ِ حاضر " تشنهگى " ى ِ كه من و گلدون رو به بند كشيده و فقط چند ساعتى مونده تا آزاد بشيم ! ما از مرگ فرار مىكنيم .
بايد براى بعدش هم فكر مىكردم . آخه من كه نمىخواستم يه آدم ِ دست و پا بستهى ِ اسير باشم ، من هميشه تلاش كرده بودم كه آزاد باشم . مثل ِ گل ؛ يا نه ، گل ، مثل ِ من . اما گل اگه از بند ِ گلدون آزاد مىشد ، مىمرد .
ـــ پس چه لزومى داره كه سير آب بشى ، چه لزومى داره كه از مرگ فرار كنى ! مرگ تو رو محدود كرده : اگه آب بهت برسه ، از مرگ نجات پيدا مى كنى . ولی اگه بخواى آزاد باشى ، بازم به مرگ مىرسى ، چون كه بايد از گلدون ِت بياى بيرون . خودت كه مىدونى بدون ِ اون زنده نمىمونى ! پس با اين حساب چيزى عوض نمىشه و اگه بخواهيم كارى كنيم همهش بی هوده و الكيه . پس اصلا اگه آب بهت نرسه بهتره !
اما من قول داده بودم كه با هم سير آب بشيم : يعنى به خودم قول داده بودم بايد سر ِ قولم مىموندم .
ـــ چه فايدهيى داره كه بهت آب بدم ، چه فايدهيى داره ! ... چه فايدهيى داره ! ....
مهدى سرافراز
روحم من
ورنه
چهگونه از درونم گذشتى
ـــ گارىى ِ دلكش ـــ
نمی توانم بندىى ِ روشناىت باشم
رخشانترين حرف
آشيان دارد در نمين ِ خود
ـــ گارىى ِ دلكش ـــ
روحم من
ورنه
با نور ِ پيه سوز
چهگونه از درونم گذشتى
كه خورشيد آوريل
شرم دارد خندان شود
ـــ گارى ی ِ دلكش...ـــ
Pound Ezra Loomis
برگردان ِ وحيد فولادپور
سوسن من
سرد تر از خواب ِ درهها
خواب بودهاى
در كنار ِ من
Pound Ezra Loomis
برگردان ِ وحيد فولادپور
ردپايى در آسمان فرورفتهگىى ِ نشان ِ پا بر ابر
دويدن و دويدن
از دو سوراخ ِ سرخ چشمانات را به آتشبندان ِ خورشيد بفرست
انرژى ِ سوخته بر اشكهاى ِ شور گونهگىام
نمودار ِ اعتراضى داغ
بر تولد
مرگ
خنديدن
زاريدن
و آنچه كه من را تا تو
پله باشد
دويدن
و دويدن
فرو رفتهگی ى ِ نشان ِ پا بر ابر
رد پايى در آسمان
چِلپ چلپ ِ خيس در ابر ِ باردار
و دوباره حيات
رقصيدن ِ برگ بر سبزىى ِ خويش
و بوسههاىى ِ درخت از آسمان ِ خويش
تلپ تلپ ِ ريزش ِ آب
دو نقطهى ِ گرم و لرزيدن ِ نفس
دست دست
شادى ِ گـُل درمكيدن ِ زمين
و تو در بازى ِ دست
در دست بازى !
سهی سینایی
